یاس2

درس زنان در حادثه عاشورا

عابد — 11:20:00 +0330 پنجشنبه، 29 آبان 1393

درباره حضور زنان در حادثه عاشورا بیشتر به محور 1یام رسانی باید اشاره کرد البته جهات دیگری نیز وجود داشت که فهرست وار به آن اشاره می شود که هرکدام می تواند به عنوان «درس» مورد توجه باشد:

- آموزش صبر: روحیه مقاومت و تحمل زنان به شهادتها در کربلا درس دیگر نهضت بود. اوج این صبوری و پایداری در روحیات و رفتار زینب کبری علیها السلام جلوه گر بود.

- پیام رسانی: افشاگریهای زنان و دختران کاروان کربلا چه در سفر اسارت و چه پس از بازگشت به مدینه. پاسداری از خون شهدا بود. سخنان بانوان، هم به صورت خطبه جلوه داشت، هم گفتگوهای پراکنده به تناسب زمان و مکان.

- روحیه بخشی: در بسیاری از جنگها حضور تشویق آمیز زنان در جبهه، به رزمندگان روحیه می بخشید. در کربلا نیز مادران و همسران بعضی شهدا این نقش را داشتند.

- مدیریت:بروز صحنه های دشوار و بحرانی، استعدادهای افراد را شکوفا می سازد. نقش حضرت زینب در نهضت عاشورا و سرپرستی کاروان اسرا، «مدیریت در شرایط بحران » را می آموزد. وی مجموعه بازمانده را در راستای اهداف نهضت، هدایت کرد و با هر اقدام خنثی کننده نتایج عاشورا از سوی دشمن، مقابله نمود و نقشه های دشمن را خنثی ساخت.

منبع: فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، ص 213، نشر معروف

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حفظ ارزشها

عابد — 20:27:00 +0330 چهارشنبه، 28 آبان 1393

درس دیگر زنان قهرمان در کربلا، حفظ ارزشهای دینی و اعتراض به هتک حرمت خاندان نبوت و رعایت عفاف و حجاب در برابر چشمهای آلوده است. زنان اهل بیت، با آنکه اسیر بودند و لباسها و خیمه هایشان غارت شده بوده بود و با وضع نامطلوب در معرض دید تماشیچیان بودند، اما اعتراض کنان، بر حفظ عفاف تأکید می ورزیدند. ام کلثوم در کوفه فریاد کشید که آیا شرم نمی کنید برای تماشای اهل بیت پیامبر جمع شده اید؟ وقتی هم در کوفه در خانه ای بازداشت بودند، زینب اجازه نداد جز کنیزان وارد آن خانه شوند. در سخنرانی خود در کاخ یزید نیز اینگونه بر اینگونه گرداندن بانوان شهر به شهر، اعتراض کرد.ونمونه های دیگری از سخنان و کارها که همه درس عفت و دفاع از ارزشهاست.

منبع: فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، ص214، نشر معروف

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

دینداری و عبادت حضرت زینب

عابد — 18:02:00 +0330 سه شنبه، 27 آبان 1393

مناجات و شب زنده داری او در تمام عمر ادامه داشته و حتی شب یازدهم محرم با آن همه مصائب و ضربه های روحی كه از ناحیه شهادت برادران و عزیزان بر وجود وی وارد شده بود -به بیان امام سجاد علیه السلام- زینب حتی نماز شب خود را هم ترك نكرد. كار عبادت و نماز شب زینب به جایی رسید كه حضرت سیدالشهداء(ع) هم از وی می خواهد «یا اختاه لاتنسی فی نافله اللیل» خواهرم! در نماز شب خود مرا از دعا فراموش مكن. حسین در طول نهضت حماسی خود خاندان و همراهان خود را چنان با استقامت و پایداری آشنا نمود كه هر یك جلوه ای از استقامت حسینی شدند در این میان، حضرت زینب چنان درس آموخت كه استقامت و پایداری او پس از عاشورا در دوران اسارت و رویاروئی با یزید درخشان ترین صحنه های استقامت و پایداری بشری است. در حماسه حسینی، آن كسی كه بیش از همه این درس را آموخت و بیش از همه این پرتو حسینی بر روح مقدس او تابید خواهر بزرگوارش زینب «س» بود. براستی كه موضوع عجیبی است. زینب با آن عظمتی كه از اول داشته است و آن عظمت را در دامن زهرا« س» و از تربیت علی (ع) به دست آورده بود، در عین حال زینب بعد از كربلا با زینب قبل از كربلا متفاوت است یعنی زینب بعد از كربلا شخصیت و عظمت بیشتری دارد. خون پاك، ریشه پاك، شیرپاك، ذكاوت سرشار، مربیان بزرگ، شركت در بزرگترین انقلابات بشری، تجربه حوادث و تحولات جهانی، زینب را آنطور كه شایسته بود پرورش داد و او را نمونه ای از عالی ترین مراتب انسانیت قرار داد. نام این زن در تاریخ ما و تاریخ انسانیت با مصیبتی بزرگ مزین گردیده و آن مصیبت كربلا است، مصیبتی كه تاریخ نویسان اتفاق دارند كه یكی از حوادث مؤثر در تاریخ شیعه خصوصاً و در تاریخ اسلامی عموماً بوده، حتی بعضی از آنها معتقدند كه بالاترین و مؤثرترین حادثه ای است كه مذهب تشیع را بنا نهاد و آنرا پا برجا قرار داد. و از همین جهت آنها را عقیده بر این است كه خونی كه در آن كشتار جانگداز ریخته شده تاریخ سیاسی و مذهبی ما را به رنگ خون در آورد و ما آنرا در قتلگاههای فرزندان ابوطالب و مجاهدات شیعیان می بینیم. زینب وظیفه داشت نگذارد این خون مقدسی كه ریخته شد به هدر رود، گمان ندارم مبالغه باشد اگر بگویم زینب كسی كه پس از وقوع این كشتار آن را مصیبتی جاوید و فراموش نشدنی قرار داد. زینب در کنار برادر خود امام حسین ، بحیث یک زن نمونه درعالم ، صحرای خشک و گرم و قلبهای پر از کینه و جهل مردم کوفه و شام را مرکز فکر و تعلل کرد وفرهنگ اصیل اسلامی را از لب پرت گاه که یزید رسانیده بود نجات بخشید. زینب از منبع اصیل اسلامی، تبیین، تشریع، تدلیل، دفاع از منابع دینی با نظام باورمندی، معرفتی ارزشها و گرایشها در محیط نا برابری همچون کوفه وشام پاسداری کرد. قهرمانی زینب فصل بهاری است برای حماسه امام حسین (ع) و مایه سیرابی دانشمندان وزنان عالم است. هدف و مقصد زینب راه گشایی است برای پارسایان و قهرمانان جهان و خورشید فروزنده ای است درتمام زمان ومکان، زینب با بیانات شیوا وعلی گونه خود تمام نکات مثبت را در متون دینی ما هضم نموده و از دین صورت تازه ای به وجود آورد. زینب قبل از حماسه عاشورا وبعدازان، منبع اصیل و چشمه جوشان را برای فرهنگ اسلامی به وجود آورد. در پایان نتیجه بحث:

1 – فصل که زینب در کتاب کربلا ایجادکرد، تا قرآن دربین مردم باز است، کتاب کربلا و حماسه زینب بسته نخواهدشد.

2 – زینب نشان داد که صبر و استقامت دردین چه اجر پاداش دارد و یک زن می تواند در مقابل دشمن ایستاد گی نموده و دین را زنده کند.

3 – جانشینان برحق رسول خدا، زن و مرد کوشیدن ودر نشر مبانی اسلامی و تبیین حق از هیچ تلاش فروگزار نبود ه اند.

4 – زینب پایه اجتماعی زنان عالم است.

5 – نام زینب در تاریخ اسلام با مصیبتها مزین گردیده است ولی با آنهم نمونه و الگوی فدا کاری و صبراست.

6 – ازیا زینب تا با زینب زمین تا آسمان تفاوت است .

7 – زینب الگوی عبادت و دینداری است و درهیچ مصیبت حتی نماز شب را ترک نکرد.

باید با زینب باشیم نه تنها بایا زینب، دم از محبت زینب بزنیم ، باید پیام زینب در متون زندگی امروز ما دیده شود اگر پیرو واقعی مکتب زینب هستیم کارها واعمال ما، مارا از زینب دور نسازد. درپایان آرزو مندم که فرهنگ عاشورا در تمام امورات زندگی ما و در جامعه ما پیاده شود و مرم با فرهنگ عاشورایی علیه منکرات دست به قیام بزند.

منبع: مقاتل الطالبین، ابوالفرج اصفهانی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

نقش سخنرانی و خطابه های زنان پس از قیام

عابد — 17:14:00 +0330 سه شنبه، 27 آبان 1393

علاوه بر اقداماتی که زنان در عرصه عمل انجام دادند، خطابه ها و سخنرانی های بانوان هاشمی را می توان مهمترین عامل برای روشنگری مردم و براندازی حکومت یزید دانست; چرا که اگر نبود این افشاگری ها، جامعه خفته آن روز متحول نمی گردید و ندای حق طلبی و ستیز علیه ستم، بلند نمی شد . همان گونه که گذشت، امام سجاد ( علیه السلام) و زینب کبری ( علیهاالسلام) بزرگترین نقش را در این زمینه ایفا کردند . آن ها با اخطارها، هشدارها و بیدار باش ها، ضربه سنگینی بر آل امیه وارد نمودند . اما دیگر زنان هاشمی نیز که در نهایت فصاحت و لاغت بودند، نقش مهمی در خنثی سازی تبلیغات مسموم اموی داشتند . زنانی چون ام کلثوم و فاطمه صغری دختر امام حسین ( علیه السلام) و … . نکته قابل ذکر این که طبق آمار تاریخی، زن در روز عاشورا، از سپاه و کاروان امام حسین به اسارت درآمدند، که از این عده 6 نفر غیر هاشمی و بقیه، زنان بنی هاشم بودند اسارت این بانوان اگر چه اجباری و ناخواسته بود، ولی آن ها را در موقعیتی قرار داد که توانستند پیام خود را به گوش مردم برسانند . آنان هر جا رسیدند، از فرصت ها سود جسته، وقایع کربلا را بازگو کردند . خطبه های پرنفوذ این بانوان بزرگوار، که مصداق نیکوی امر به معروف و نهی از منکر است، چنان تاثیری بر اذهان خفته مردم گذاشت که زمینه ساز تحولاتی عظیم و قیام هایی چون قیام توابین و قیام مختار گردید . علاوه بر آن، این سخنرانی ها و روشنگری ها، دستاوردهای مهم دیگری نیز داشت که رسوا ساختن دستگاه حاکم، دادن روح مقاومت و ایستادگی به مردم، ایجاد وحدت و یکدلی در بین مردم جهت مبارزه و قیام، بیداری افکار و اندیشه ها، تهیه عوامل سقوط رژیم، توسعه معارف اسلامی، ایجاد ارزش های اخلاقی جدید و … از جمله این دستاوردهاست . تامل درباره شخصیت و موقعیت هر یک از این زنان، می تواند عظمت و بزرگی اقدامات شایسته آنان را جلوه گر نماید و درسی باشد برای زنان در عصرهای مختلف، برای وصول به اهداف عالیه اسلام.

منبع:سیدبن طاووس, لهوف,ص178

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

زنی که ثروت خود را در راه کربلا بخشید

عابد — 10:27:00 +0330 سه شنبه، 27 آبان 1393

جایگاه زنان در نهضت عاشورا

اکنون به نقش زنان والامقام و حماسه ساز در عاشورا و نهضت امام حسین (ع) خواهیم پرداخت:

ماریه دختر منقذ، معروف به عبدیه بصریه، خانهاش محل ألفت شیعیان بود که در آنجا بحث علمی میکردند، و مذهب امامیه (شیعه اثنیعشري) را رواج میدادند، او در امتداد همان رسالتی که خدیجه (س) در بذل ثروت خود در راه نشر اسلام کوشید، قدم برداشت، این بار ماریه ثروت خود را در خدمت نهضت عاشورا قرار داد. او که همسر و فرزندانش در رکاب حضرت علی (ع) در واقعه جمل شهید شده بودند، از این رو، در راه به ثمر رسیدن نهضت امام حسین (ع) از هیچ بذل و بخششی ابا نمیکرد، و گاهی هم با گریه هاي احساسی خود مردان را به یاري امام حسین (ع) تشویق و تحریض میکرد.درست از وقتی که معاویه به درك واصل شد و یزید سلطنت استبدادي و موروثی پدر را به دست گرفت، و امام حسین (ع) هم سر ناسازگاري و مبارزه با یزید را در دستور کار خود قرار دادند، از همان بدو حرکت از مدینه از حضور زنان و اهل بیت در کاروان به عنوان مکمّل و تمام کننده نهضت یاد میکردند.و در این راستا، اهل بیت: خود را به عنوان یار و یاور اصلی خویش به همراه بردند، و هیچ کس نتوانست امام را از این مهم منصرف کند؛ زیرا اراده خدا بر این بود که اهل بیت (ع) با اسارت خود مراحل تکمیلی و جاودانگی نهضت خونبار عاشورا را به انجام برسانند.

منبع: ص9 کتاب زنان درنهضت عاشوراٰ، ملیحه خادری

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.